Czy historia, którą tu publikuję Wam się nie podoba? Jest zbyt smutna?
Nagle spadła ilość odwiedzin bloga, liczba komentarzy i nie wiem czy jest sens publikowania dalszych części. Nie wiem z czego to wynika, wolicie czytać weselsze opowiadania?
nie! ja kocham to opowiadanie :o nie mam pojęcian dlaczego spadają statystyki :/ osobiście uważam, że to najlepsze opowiadanie jakie czytałam *.* mam nadzieję, że wszystko wróci do normy i będziesz kontynuować tą historię, pozdrawiam xoxo
Prawda, jest taka, że statystyki spadają ostatnio na wszystkich nawet najlepszych blogach... Nie ma się nawet co tym przejmować, bo zwlekając przez to z rodzialami można jeszcze bardziej Pogorszyć sytuacje. Warto się cieszyć nawet z 5-6 stałych, wiernych czytelników :)
Ależ ja bardzo się cieszę z tego, że niektóre osoby czytają cały czas, po prostu mała ilość komentarzy nie nastraja pozytywnie, poza tym nie wiem co myślicie, a lubię to wiedzieć. Cóż... przyzwyczailiście mnie do tego, że komentujecie, sugerujecie, domyślacie się pewnych rzeczy, dla mnie to jest fajne i motywujące i to mega uskrzydla :) Mam nadzieję, że jednak nadal będziecie czytać, komentować :)
Nie przejmuj się ,że Ci spadają:) Ja tez pisze bloga i nie mam tam dużo czyteliników tylko jakiś 7 może:) Wolę weselsze opowiadania ale nie zawsze jest kolorowo no nie? Pisz dalej te opowiadanie bo jest cudne:)
Niestety przeważnie nie jest kolorowo. Życie często zaskakuje, nie zawsze pozytywnie, w najmniej spodziewanych momentach. Dzięki, że jesteć, czytasz i komentujesz :)
Koniecznie musisz dalej publikować rozdziały. Ta historia jest piękna i pokazuje że w życiu nie zawsze jest kolorowo i wesoło. Nue wjem czemu spadają ci statystyki ale wiedz że ja codziennie zagladam na oba twoje blogi i sprawdzam czy dodałaś niwy rozdział, więc głowa do góry :)
Właśnie o to mi chodzi, żeby pokazać, iż życie nie składa się z samych dobrych chwil, nie żyjemy w bajce, każdy człowiek jest tylko człowiekiem. Choć niektórzy mają więcej, mają lepszy status społeczny to nadal są takimi samymi ludźmi, bo zasobność portfela choć w wielu sytuacjach pomaga, nie chroni przed tragediami, przed chorobami, śmiercią. W tych sytuacjach wszyscy jesteśmy równi. W moich opowiadaniach chcę ukazać różnorodność życia, dobre i złe momenty, wzloty i upadki, chwile pełne radości, ale również te smutne. Niestety życie to nie bajka, każdy z nas zmaga się z problemami. Jedni mają mniejsze, inni większe, ale każdy je ma. I to właśnie chcę pokazać. Wybaczcie, że ta historia jest taka smutna, ale takie jest życie. Jest radość, szczęście, które mogą w jednej sekundzie zmienić się w rozpacz, cierpienie, ale wiedzcie, że kiedyś w końcu i to cierpienie zamieni się znów w radość. I to jest piękne. Pozdrawiam i dziękuję.
Mi właśnie podoba się to że ta historia jest smutna. Różni się tym od innych historii. Pokazuje że absolutnie każdego może spotkać tragedia, nawet osobę bogatą czy znaną na całym świecie. Dla mnie to opowiadanie jest magiczne, ty sama piszesz magicznie, idealnie dobierasz każde słowo. Nie mogę sie doczekać kiedy dodasz tu rozdział oraz na,, za rogiem czeka przeznaczenie''' Pozdrawiam i przesyłam buziaczki :-* :-* :-*
nie! ja kocham to opowiadanie :o nie mam pojęcian dlaczego spadają statystyki :/ osobiście uważam, że to najlepsze opowiadanie jakie czytałam *.* mam nadzieję, że wszystko wróci do normy i będziesz kontynuować tą historię, pozdrawiam xoxo
OdpowiedzUsuńDziękuję, bo na Twoją obecność i komentarze zawsze mogę liczyć. Dzięki :)
UsuńJa również mam nadzieję, że wszystko wróci do normy.
Pozdrawiam.
Prawda, jest taka, że statystyki spadają ostatnio na wszystkich nawet najlepszych blogach... Nie ma się nawet co tym przejmować, bo zwlekając przez to z rodzialami można jeszcze bardziej Pogorszyć sytuacje. Warto się cieszyć nawet z 5-6 stałych, wiernych czytelników :)
OdpowiedzUsuńAleż ja bardzo się cieszę z tego, że niektóre osoby czytają cały czas, po prostu mała ilość komentarzy nie nastraja pozytywnie, poza tym nie wiem co myślicie, a lubię to wiedzieć. Cóż... przyzwyczailiście mnie do tego, że komentujecie, sugerujecie, domyślacie się pewnych rzeczy, dla mnie to jest fajne i motywujące i to mega uskrzydla :) Mam nadzieję, że jednak nadal będziecie czytać, komentować :)
UsuńPisz dalej :) To prawda wole weselsze opowiadania ale chcę go czytać dalej :) Pozdrawiam Oliwia.
OdpowiedzUsuńJa również pozdrawiam Oliwio :)
UsuńDzięki, że jesteś, czytasz i komentujesz :)
Nie przejmuj się ,że Ci spadają:) Ja tez pisze bloga i nie mam tam dużo czyteliników tylko jakiś 7 może:) Wolę weselsze opowiadania ale nie zawsze jest kolorowo no nie? Pisz dalej te opowiadanie bo jest cudne:)
OdpowiedzUsuńNiestety przeważnie nie jest kolorowo. Życie często zaskakuje, nie zawsze pozytywnie, w najmniej spodziewanych momentach. Dzięki, że jesteć, czytasz i komentujesz :)
UsuńPisz dalej! ❤ Na każdym ze swoich blogów ;-) wydaje mi się ze wszyscy czekają na rozwój całej historii. Ala ;-)
OdpowiedzUsuńMam nadzieję, że masz rację :) Dziękuję :)
UsuńKoniecznie musisz dalej publikować rozdziały. Ta historia jest piękna i pokazuje że w życiu nie zawsze jest kolorowo i wesoło. Nue wjem czemu spadają ci statystyki ale wiedz że ja codziennie zagladam na oba twoje blogi i sprawdzam czy dodałaś niwy rozdział, więc głowa do góry :)
OdpowiedzUsuńWłaśnie o to mi chodzi, żeby pokazać, iż życie nie składa się z samych dobrych chwil, nie żyjemy w bajce, każdy człowiek jest tylko człowiekiem. Choć niektórzy mają więcej, mają lepszy status społeczny to nadal są takimi samymi ludźmi, bo zasobność portfela choć w wielu sytuacjach pomaga, nie chroni przed tragediami, przed chorobami, śmiercią. W tych sytuacjach wszyscy jesteśmy równi. W moich opowiadaniach chcę ukazać różnorodność życia, dobre i złe momenty, wzloty i upadki, chwile pełne radości, ale również te smutne. Niestety życie to nie bajka, każdy z nas zmaga się z problemami. Jedni mają mniejsze, inni większe, ale każdy je ma. I to właśnie chcę pokazać. Wybaczcie, że ta historia jest taka smutna, ale takie jest życie. Jest radość, szczęście, które mogą w jednej sekundzie zmienić się w rozpacz, cierpienie, ale wiedzcie, że kiedyś w końcu i to cierpienie zamieni się znów w radość. I to jest piękne. Pozdrawiam i dziękuję.
UsuńMi właśnie podoba się to że ta historia jest smutna. Różni się tym od innych historii. Pokazuje że absolutnie każdego może spotkać tragedia, nawet osobę bogatą czy znaną na całym świecie. Dla mnie to opowiadanie jest magiczne, ty sama piszesz magicznie, idealnie dobierasz każde słowo. Nie mogę sie doczekać kiedy dodasz tu rozdział oraz na,, za rogiem czeka przeznaczenie'''
UsuńPozdrawiam i przesyłam buziaczki :-* :-* :-*
Dziękuję i pozdrawiam :) Rozdziały niebawem :)
Usuń